حکم جرم بغی

حکم جرم بغی
فهرست مقالات

حکم جرم بغی چیست؟

جرم بغی در قانون اسلامی به معنای تخلف از اصول و امور اساسی دولت و حکومت به نحوی که منجر به اختلال در امنیت و نظم عمومی شود، تعریف می‌شود. این عبارت به تعدادی از اقدامات متنوع اشاره می‌کند که به طور معمول شامل فعالیت‌های ضد دولتی، خشونت سیاسی، شورش و اعمال خلاف قوانین اساسی و نظامی علیه دولت می‌شود.

مجازات برای جرم بغی در قانون مجازات اسلامی ممکن است متنوع باشد و وابسته به شرایط و جزئیات مرتکبان و اقدامات انجام شده باشد. این مجازات می‌تواند شامل حبس تعزیری (یعنی حبس تا زمانی که مرتکب توبه و اصلاح نفس کند)، جرمانه‌ای (پرداخت جریمه)، حبس تأدیبی یا حتی مجازات‌های سنگین‌تر نظیر اعدام در موارد خاص باشد.

در هر صورت، تعیین مجازات دقیق برای جرم بغی توسط نظام قضائی و قوانین مربوطه انجام می‌شود و می‌بایست با توجه به جزئیات هر مورد خاص تعیین شود. اهداف اصلی این مجازات‌ها از جمله ترهیم مرتکبان و حفظ امنیت و نظم اجتماعی است.

 

 جرم بغی چیست؟

جرم بغی در قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی ایران، به موجب ماده 287 این قانون تعریف شده و شرایط و حکم آن در ماده 288 آمده است. این مواد به شرح زیر است:

ماده 287: “جرم بغی” به جرمی گفته می‌شود که یک گروه، در برابر اساس نظام جمهوری اسلامی ایران، به صورت مسلحانه، قیام نمایند.

ماده 288: جرم بغی، به دو نوع تقسیم می‌شود:

  1. جرم بغی به شکل عملی: در این صورت، اگر گروه به صورت مسلحانه قیام نماید و عملیات نظامی را آغاز کند، مجازات مرتکبان بر اساس ماده 287 اعمال می‌شود. این مجازات ممکن است حبس تعزیری (حبس تا زمانی که مرتکبان توبه و اصلاح نفس کنند) یا حبس مدت معین (بازداشت به مدت مشخص) باشد.
  2. جرم بغی به شکل تجهیزی: در این حالت، اگر گروه به تجهیز خود ادامه دهد اما هنوز به صورت مسلحانه قیام ننماید و قبل از آغاز عملیات نظامی دستگیر شوند، مجازات مرتکبان بر اساس ماده 287 اعمال می‌شود. با این حال، مجازات قانونی آنها ممکن است کمتر از جرم بغی به شکل عملی باشد.

در هر دو حالت، هدف از مجازات‌های تعیین شده برای جرم بغی، ترهیم مرتکبان، حفظ امنیت و نظم اجتماعی، و حفظ اصول و نظام جمهوری اسلامی ایران است. این مجازات‌ها توسط نظام قضائی ایران اجرا می‌شود و با توجه به شرایط و جزئیات هر مورد، ممکن است متغیر باشد.

 

باغی در فقه کیست؟

مفهوم بغی و باغی در قرآن کریم از ریشه‌هایی می‌آید که به معانی مختلفی اشاره دارد از جمله ظلم، ستم، سرکشی و تجاوز. در قرآن کریم، به شخصی که اقدامات ظالمانه و متجاوزانه را انجام می‌دهد، باغی نام می‌گیرد. اما در فقه، این مفهوم به صورت خاص‌تر مورد بررسی قرار گرفته است.

معمولاً در فقه، واژه بغی به معنای خروج یا قیام علیه امام معصوم به کار می‌رود. اگر شخص یا گروهی به صورت مسلحانه یا غیرمسلحانه علیه امام معصوم قیام کنند، به آن‌ها باغی یا بغی گفته می‌شود. این تعریف به همراه حکم جرم بغی، در مواردی که نائب امام در دوران غیبت حضور دارد، نیز اعمال می‌شود.

از این رو، حتی در زمان غیبت امام معصوم، حکم جرم بغی و باغی باقی می‌ماند و در قوانین اسلامی مدرن نیز جرم شناخته شده است. در زمان حکومت اسلامی، این مفهوم به منظور حفظ نظام و جامعه و جلوگیری از اعمال مخربانه و مخالف با اصول اسلام، مورد توجه و اجرا قرار می‌گیرد. این مواد قانونی از جمله مبانی حقوقی که جامعه اسلامی را در برابر اعمال خلاف اسلام و نظام حفاظت می‌کند، به شمار می‌روند.

4004 602 0915